Walls.io via Pexels
W czasie mojej bardzo krótkiej kariery etatowej miałem przyjemność pracować w kompleksie Hotelowym połączonym ze SPA i Country Clubem (Country Club to elitarny klub zrzeszający tzw. śmietankę towarzyską). Pracowałem tam jako recepcjonista oraz obsługa techniczna przy organizacji imprez dla tej właśnie śmietanki. Była to moja druga praca od momentu przyjazdu do UK, wcześniej pracowałem jako magazynier.
Hotel w którym pracowałem był bardzo dużym obiektem położonym na kilku hektarach po środku lasu. Po niedługim czasie firma zaczęła odnosić straty. Stary budynek wymagał coraz większych remontów, klientów nie przybywało, a w okolicy powstawały coraz to nowsze obiekty rekreacyjne. Zaczęły się zwolnienia pracowników, nerwowa sytuacja i kłótnie podwładnych z przełożonymi.
Na spotkaniach organizacyjnych naszego działu menedżerowie mówili o tym, że ciężko pracują nad poprawą sytuacji. Zapewniali nas, iż starają się wdrażać programy oszczędnościowe, dzięki którym sytuacja ulegnie zmianie na lepsze.
Ja, jako że zawsze byłem bardzo ambitny postanowiłem wykorzystać ten moment i pokazać się z najlepszej strony. Kryzys w firmie to najlepsza okazja, by się wykazać. Uruchomiłem swoją kreatywność i zacząłem działać. Znalazłem kilka sposobów na oszczędność w wydatkach na utrzymanie obiektu.
W budynku przez okrągłą dobę świeciło się kilkanaście tysięcy żarówek. Z czego tylko połowa to były świetlówki energooszczędne. Pozostałe to były zwykłe tradycyjne żarówki. Ich wymiana na energooszczędne pozwoliłaby w perspektywie roku na 100% zwrotu z inwestycji, a w dalszych latach na obniżenie kosztów energii o 35 %/rok.
Opracowałem plan i przedstawiłem go mojemu menedżerowi, owemu specjaliście zarządzania budżetem. On uznał, że to nie jest dobry pomysł i nie jest wart wdrażania. OK, w końcu to specjalista wie lepiej. Nie pozostawałem jednak bierny i zacząłem wymyślać kolejne sposoby na ukrócenie wydatków, jako że pracowałem również przy ciągłym niekończącym się remoncie hotelu widziałem, ile pieniędzy jest wydawanych nie potrzebnie.
Opracowałem kolejny plan, który zakładał obniżenie kosztów związanych z corocznym czyszczeniem basenów odkrytych. Potem pomysłów miałem jeszcze kilka.
Ale to też nie przeszło. Po kilku miesiącach sytuacja firmy stawała się coraz gorsza. Moim zdaniem, aby polepszyć tą sytuację należałoby zwolnić ludzi, którzy zalegali na stanowiskach kierowniczych, zupełnie się do tego nie nadając lub odpowiednio ich przeszkolić. Zarząd postanowił jednak zatrudnić kolejnego specjalistę. Tym razem był to wysoko opłacany fachowiec w dziedzinie programów oszczędnościowych. Był to miły człowiek z dużym doświadczeniem i dostawał za swoja pracę 4.000 funtów miesięcznie.
Jednym z pomysłów, jakie wdrożył była wymiana żarówek na energooszczędne. Pomyślałem wówczas dla czego miałbym się marnować w takim miejscu, skoro moi przełożeni nie potrafią wykorzystywać potencjału swoich pracowników, przecież mogę rozpocząć własną działalność, w której wykorzystam swoje możliwości.
Po pewnym czasie poszedłem do biura mojego szefa, aby złożyć wypowiedzenie, ale jego biuro było puste. Dowiedziałem się potem, że został usunięty ze stanowiska, jak się później okazało za sprawą pana od oszczędności.
Być może nikt nie brał pod uwagę moich pomysłów, ponieważ dostawałem tylko 1.200. Często nam się wydaje, że coś lub ktoś, kto kosztuje 4000 jest bardziej wiarygodny lub posiada większą jakość. Niektóre rozwiązania nie muszą wiele kosztować, czasem wystarczy mieć otwarty umysł.
Niewiedza i brak otwartości prowadzi do ignorancji. Nieznajomość własnych pracowników i ich możliwości może prowadzić do nadmiernych, niepotrzebnych kosztów w naszej firmie. Zaletą dobrych przedsiębiorców jest to, że potrafią doskonale wybadać co drzemie w zasobach ludzkich jego przedsiębiorstwa i wiedzą jak tego użyć. Lider umie ocenić potencjał pracownika i mu go pokazać.
O autorze
Tak to często jest w dużych firmach :).